ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

تاریخ و تکنولوژی

تاریخ آگاهی یافتن به احوال گذشتگان است. اما مورخان در  این مسیر با یک شکاف مهم روبرو هستند و آن فاصله موجود میان حال و گذشته است. کوشش اصلی مورخان پل بستن بر این شکاف است. آنان این کار را با کمک شواهد تاریخی صورت می دهند. شواهد تاریخی مواد مختلف و متنوعی هستند که از آن جمله می توان به اسناد، ابنیه، سکه ها، لباس ها، متون و ... اشاره کرد.

ادامه مطلب   
نویسنده : ; ساعت ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


حال و روز بشریت!

این یکی از تصاویر برگزیده خبری سال 2009 میلادی است. صحنه یک انفجار انتحاری در افغانستان و گریز یک زن از این معرکه پر خوف و خطر. به دقت بنگرید! رنج تمامی انسانهای ستم کشیده تاریخ را می توان در سیمای مجروح و  وحشت زده این زن دید. دستان او نیز گویی نماد تحیر و درماندگی بشریت امروز است. راستی او از آتش و ویرانی پشت سر، به سوی کدام آینده می گریزد؟

 

  
نویسنده : ; ساعت ٦:٠۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٥ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


حسب حال؛ آدم متری چند؟!

دیروز صبح (چهارشنبه 21 بهمن) برای تعویض دفترچه بیمه رفته بودم به یکی از مراکز بیمه خدمات درمانی که در خیابان سی متری اول احمدآباد (رضا) قرار دارد. غلغله بود؛

ادامه مطلب   
نویسنده : ; ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٢ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


یک پیام

برای شناخت خصیصه و سرشت یک "فرد"، هیچ نموداری بهتر از نوع
"تاریخچه" ای که می نویسد یا نمی نویسد نیست!

 

این جمله را یکی از مراجعه کنندگان محترم – البته بدون ذکر نام خود – برای من فرستاده اند. ایشان بر قیاس جمله ای که من در بالای وبلاگ از قول ئی. ایچ. کار نقل کرده ام، در حقیقت از جامعه به فرد و از تاریخ به تاریخچه عطف توجه کرده اند و شاید غیر مستقیم خواسته اند بگویند چیزهایی برای نوشتن وجود دارد که در تاریخچه نوشته نمی شود. با ایشان موافقم و عرض می کنم که به هر حال نوشته ها و نانوشته های من در تاریخچه آئینه ای هستند پیش روی خصائص و سرشت من و این در باره همگان صادق است. از دیگر دوستان مراجعه کننده هم درخواست می کنم اگر در این باره ها نظری دارند برایم بفرستند. بخصوص از دوست عزیزم هادی صباغ که مدتی پیش قرار بود در این زمینه نظراتش را بنویسد و برایم ارسال کند، ولی ظاهرا هنوز فرصت این کار را پیدا نکرده است.

  
نویسنده : ; ساعت ٢:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


به کجا؟

مورخان خوب به گمان من – خواه بدان بیندیشند یا نه – آینده را در رگ و استخوان خود دارند. مورخ علاوه بر سؤال « چرا؟ »، همچنین می پرسد « به کجا؟ ».

 

تاریخ چیست؟ ئی، ایچ. کار، ترجمه حسن کامشاد ، ص 152

  
نویسنده : ; ساعت ٥:۳٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


ارزیابی مستمر

یکی از مشکلاتی که در طول سال های تدریس دردانشگاه همیشه با آن مواجه بوده ام، سطح پایین نمرات دانشجویانی است که با من درس می گیرند. مدتی پیش یک بار آمار گرفتم؛ معلوم شد به طور متوسط 25درصد دانشجویانی که با من کلاس می گیرند، از امتحان پایان ترم نمره قبولی نمی گیرند. اکثریت کسانی که نمره قبولی می گیرند هم نمراتشان متوسط است و بین 10 تا 17 (بیشتر زیر 15) دور می زند.

ادامه مطلب   
نویسنده : ; ساعت ٧:٤٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


خرید تاریخ!

دوشنبه شب ها تا دیروقت می نشینم به دیدن برنامه نود. سالهاست که این کار را می کنم. به دو دلیل:

ادامه مطلب   
نویسنده : ; ساعت ٢:٢٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٧ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :


اندر آداب وبلاگ نویسی

هر کاری برای خود، شیوه و آدابی دارد. نوشتن و وبلاگ نوشتن هم از این قاعده مستثنی نیست. به نظر من یکی از آداب وبلاگ نویسی، مستمر و حتی المقدور منظم نوشتن است. آدم وقتی بر روی صفحه کاغذی برای دل خودش چیزی می نویسد، می تواند زمان نوشتنش را خودش تعیین کند. او برای دیگران نمی نویسد، منتشر نمی کند و طبیعتا کسی را منتظر نمی گذارد. اما همین آدم وقتی آمد و در نشریه ای ستونی را به خود اختصاص داد، یا سایت و وبلاگی به راه انداخت، باید به کار خود نظم و ترتیبی بدهد، سعی کند مستمر و منظم و در درجه بعد مفید بنویسد. تفاوت وارد شدن به یک دنیای عمومی با ماندن در دنیای فردی همین است. با وجود این، به نظر می رسد، بعضی از دوستان وبلاگ نویس به این موضوع توجهی ندارند؛ سایت یا وبلاگی راه می اندازند، دو سه پست در آن می گذارند. به دیگران پیغام می دهند که به آنان لینک بدهند و... ولی دو سه هفته یا حداکثر چند ماه بعد، همه چیز تمام می شود. وبلاگ نویس محترم می رود دنبال کارهای دیگر و مراجعه کننده محترم می ماند با یک وبلاگ بیات شده. من به دور و بر خود که نگاه می کنم از اینگونه نویسندگان محترم کم نمی بینم و بر همین قیاس می توانم گفت؛ شمار زیادی از وبلاگ های به راه افتاده در کشور ما را می توان وبلاگ های رها شده ای دانست که نویسندگان محترم نه به روزشان می کنند و نه تعطیلی شان را اعلام می کنند. پرداختن به چند و چون و دلایل و علت های این وضع، موضوع سخن من نیست. آنچه مرا گاهی اذیت می کند، لینک هایی است که به بعضی از این وبلاگ ها داده ام. می دانم که بعضی از مراجعه کنندگان تاریخچه گاه و بیگاه به این وبلاگ ها مراجعه می کنند و دست خالی بر می گردند. بر همین اساس می خواستم عرض کنم که به خاطر احترام به کسانی که از طریق وبلاگ من به وبلاگ ها و سایت های دیگر مراجعه می کنند، از هفته آینده لینک وبلاگ ها و سایت هایی را که در مدت زمانی معقول به روز نشوند، از وبلاگ تاریخچه حذف خواهم کرد و البته پیشاپیش از نویسندگان محترم آنها که برایشان احترام بسیار قائلم عذر خواهی می کنم.     

  
نویسنده : ; ساعت ٢:٥۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٤ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :