ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

سیصدمین

این پست سیصدمین پست ماهروز است. وعده کرده بودم که در رأس هر صد پست، این نکته را یادآور شوم، در باره وبلاگ حرف بزنم و از مراجعه کنندگان محترم هم درخواست کنم که چنین کنند.

شاید قبلا هم گفته باشم که من اولین بار کار وبلاگ نویسی را در سال 1382 شروع کردم؛ به تشویق و راهنمایی دوستی وبلاگی راه انداختم به نام " اشارات ". اما کار آن وبلاگ به دلیل اشتغالات اداری فراوانی که در آن ایام داشتم، تنها با گذاشتن دو پست خاتمه یافت. دو پستی که یکی از آنها " بسم الله الرحمن الرحیم " بود و دیگری عرض تسلیت به مناسب زلزله بم. این گذشت تا سال 1386 که این بار وبلاگ " ماهروز " را به راه انداختم. خوشبختانه فرصت کافی داشتم و شرایط برای استمرار کار آن فراهم بود. نوشتن در آن وبلاگ یک سال طول کشید و کمی بیش از صد پست در آن گذاشتم. شمار مراجعه کنندگان هم اندک اندک رو به افزایش بود، اما اتفاقی ناخواسته موجب شد که آن را تعطیل کنم. دو سه ماه بعد، در آذر ماه 1387 وبلاگی با همان شکل و شمایل ماهروز با عنوان " تاریخچه " به راه انداختم. نام تاریخچه تا سال 1389 بر این وبلاگ بود تا اینکه به پیشنهاد استادم دکتر عالم زاده نام آن را تغییر دادم و دوباره همان عنوان ماهروز را بر آن نهادم. به هر حال این ماهروز خوشبختانه بر خلاف آن یکی اکنون وارد چهارمین سال حیات خود شده است. حهت اطلاع مراجعه کنندگان محترم عرض می کنم که بر اساس محاسبه ای ساده این وبلاگ تقریبا هر چهار روز یک بار به روز شده است.

خوشحالم که در این مدت، اندک اندک بر مراجعه کنندگان به ماهروز افزوده شده است. نیز خوشحالم که با همه گرفتاری ها و فراز و نشیب ها توانسته ام کار وبلاگ نویسی را استمرار دهم. این را به این دلیل می گویم که به نظر من استمرار یک کار همیشه از شروع آن مهم تر است. از بابت همه کاستی های وبلاگ از همه مراجعه کنندگان محترم عذرخواهی می کنم. خوشحال می شوم که نظرات تان را در این باره برایم بفرستید. با آرزوی موفقیت همه دوستان وبلاگی.

 

ارادتمند

عبدالرحیم قنوات

1391/2/31

 

  
نویسنده : ; ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩۱
تگ ها :


کاریکاتور

این روزها خبری عجیب در رسانه ها منتشر شد. خبر این بود که یک کاریکاتوریست به اتهام کشیدن تصویری از یک نماینده مجلس، محاکمه و به خوردن 25 ضربه شلاق محکوم شده است.

ادامه مطلب   
نویسنده : ; ساعت ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩۱
تگ ها :


استانبول

اردی بهشت سال 1383 همراه گروهی از همکاران دانشگاهی یک هفته رفتیم ترکیه. از آن سفر ، یادداشت هایی برداشتم که بعدا تبدیل شد به سفرنامه ای (طبق معمول منتشر نشده). فکر کردم بد نباشد بخش کوتاهی از آن (مربوط به روز جمعه 18 اردی بهشت) را با حذف و  تغییراتی در این پست بگذارم.

ادامه مطلب   
نویسنده : ; ساعت ۸:٥٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳٩۱
تگ ها :


هدیه روز معلم

آخرین روزهای سال گذشته بود. رفته بودم دانشکده. خلوت بود. دانشجویان لیسانس تعطیل کرده بودند، اما بعضی از دانشجویان فوق لیسانس برای استفاده از کتابخانه و انجام تکالیف درسی خود، در دانشکده بودند. چون کلاسی تشکیل نشده بود، قصد کردم زودتر برگردم. دم در خروجی برخوردم به چندتا از دانشجویان. داشتیم با هم حرف می زدیم که یکی دیگرشان هم رسید (خانم حسینی). همراه خانم حسینی پسر خردسالش نیز آمده بود دانشکده. نامش محمد امین بود. دستش مشکلی پیدا کرده بود و به گردنش آویزان بود. دلم خواست این شب عیدی از او دلجویی کنم. خم شدم و او را بوسیدم. چند دقیقه ای گفتگو کردیم و بعد هم خداحافظی. گذشت تا امروز. در کلاس امروز، خانم حسینی کاغذ لوله شده ای را که با روبانی بسته بود، آورد و گفت چون فردا روز معلم است، پسرم برایتان هدیه ای فرستاده. گفتم چیست؟ گفت تصویر شما را کشیده است. آن را باز کردم و به دانشجویان دیگر هم نشان دادم. می دانم که کودکان و هنرمندان به هر کسی این افتخار را نمی دهند که از او تصویری بکشند. به همین دلیل خوشحالم که محمد امین مخبریان به من این افتخار را داده است. نقاشی او را می گذارم در این پست و از همین جا از او تشکر می کنم.  

  
نویسنده : ; ساعت ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۱
تگ ها :


محراب

تصویر محراب مسجد امام هادی شهر نیشابور. تزیینات به کار گرفته شده در این محراب شامل خط ثلث، خط کوفی، خط نستعلیق، گلهای ختایی، اسلیمی و مقرنس است.

برای توضیح بیشتر باید اشاره کنم که طراحی و ساخت این محراب که 12 متر مربع مساحت دارد و در ساخت آن تنها از عنصر گچ استفاده شده، توسط آقای محمدرضا عموزاد صورت گرفته است. آقای عموزاد دانشجوی رشته نقاشی دانشکده هنر نیشابور بود و طراحی و ساخت این محراب، پروژه پایان تحصیل ایشان در دوره لیسانس است که طی سالهای 1384 و 1385 آن را به انجام رسانده است. امید است در آینده از آقای عموزاده و آثار او بیشتر بشنویم.

  
نویسنده : ; ساعت ٢:۱٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ اردیبهشت ۱۳٩۱
تگ ها :