ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

« فریاد رس، فریاد رس »

یکی از مراجعه کنندگان محترم در ذیل مطلبی که در باره نقاره خانه حرم رضوی نوشته بودم، پیامی فرستاده و خواسته بودند که در باره سازها و ریتم و آهنگ نقاره نوازی توضیحاتی بیشتر بدهم . در این باره مطلبی را از کتابچه در حریم ملکوت ( ص 85-84) از انتشارات آستان قدس رضوی نقل می کنم:

 


تعداد نقاره زنان

غالبا نقاره زنان سیزده نفرند که پنج نفر ایشان بر طبل می زنند و هشت نفر دیگر در شیپورها می دمند و دو نفر هم نایب هستند که اگر در آن نوبت کسی حاضر نشد از آنان استفاده شود.

 

ابزار و وسایل نقاره نوازی

ابزار و وسایل نقاره زنان شامل سه طبل و چهار کرنا و لوازم متعلق به آن است.

 

آوای نقاره

آهنگ امروز کرناها همان آهنگ قرن های پیش است که سینه به سینه نقل شده و باقی مانده است. به نقل از سرپرست نقاره چیان؛ نت های نقاره که در سه دست به ترتیب اجرا می شود چنین است: ابتدا سرنواز ( سردسته کرنا نوازان ) کرنا را به طرف گنبد با حالت سلام می گیرد و در کرنا می گوید: « سلطان دنیا و عقبی علی بن موسی الرضا »، پسنوازان با کرنا هماهنگ می گویند: « امام رضا ». سرنواز مجددا می گوید: « امام رضا، امام رضا، امام رضا» و بقیه در کرنا می گویند: « غریب رضا، غریب رضا ». سرنواز می گوید: « یا امام غریب یا امام رضا ». پسنوازان می گویند: « رضا جان، رضا جان، رضا جان ». سرنواز می گوید: « دوره دوران امام رضا ». پسنوازان می گویند: « ای دادرس بیچارگان». سرنواز می گوید: « ای دادرس درماندگان ». پسنوازان می گویند: « فریاد رس، فریاد رس ».  

 

  
نویسنده : ; ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱ دی ۱۳۸۸
تگ ها :