ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

دیدار با دانشجویان

دوشنبه شب گذشته را همراه بعضی از همکاران در خوابگاه دانشگاه، میهمان دانشجویان بودیم. دانشگاه فردوسی چند سالی است که با یک برنامه ریزی منظم، از اساتید دعوت می کند که شبی را در خوابگاه، میهمان دانشجویان گروه خود باشند. معمولا اساتید شام را همراه دانشجویان در سلف سرویس صرف می کنند و بعد حدود یکی دو ساعت در یکی از اتاق های خوابگاه با دانشجویان خود به گفتگو می نشینند و در فضایی غیر رسمی و غیر درسی، به صورت آزاد با آنان سخن می گویند. برنامه خوبی است و ضمن اینکه این یکی دو ساعت با صمیمت خاصی سپری می شود، طرفین این فرصت را پیدا می کنند که راحت تر از محیط رسمی دانشکده به سخنان یکدیگر گوش دهند.

دوشنبه شب، من و یکی از همکارانم میهمان خانم های ساکن در یکی از خوابگاه های پردیس دانشگاه بودیم. دانشجویان از ترم های مختلف بودند، با چای و میوه و شیرینی از ما پذیرایی کردند، از همدیگر سوالاتی پرسیدیم، سری هم به خاطرات گذشته مان زدیم، دست آخر هم به یادگار عکسی گرفتیم و برگشتیم.

عموم دانشجویان و اساتید شرکت کننده در این برنامه و نیز مسوولان امور دانشجویی و فرهنگی دانشگاه معتقد به مفید بودن این برنامه هستند. معمولا هر استادی در هر سال و گاهی دو سال تحصیلی یک بار میهمان دانشجویان می شود و دانشجویان هم برای شرکت در این برنامه آزادند و هیچ کس به اجبار و اکراه در آن شرکت نمی کند. و آخرین نکته اینکه به نظرم رسید؛ امکانات خوابگاهی و رفاهی دانشجویان نسبت به سال های دانشجویی ما بسیار بهتر شده است. 

  
نویسنده : ; ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ اردیبهشت ۱۳۸٩
تگ ها :