ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

دویستمین

این نوشته دویستمین پست این وبلاگ است که در طی حدود دو سال ( از ٢٢ آذر 1387 تا به امروز) نوشته شده است. سال گذشته نیز به مناسبت رسیدن به صدمین پست مطلبی نوشتم و قصد دارم چنانچه عمری بود و این وبلاگ به کار خود ادامه داد، در رأس هر صد پست، در این باره مطلبی بنویسم.  


در شروع کار وبلاگ نویسی، از نظم خاصی پیروی نمی کردم. گاهی دو روز پشت سر هم می نوشتم و گاهی چند روز نمی نوشتم. مدتهاست که سعی کرده ام به این کار نظمی بدهم و اگر از استثناء ها درگذریم، خوشبختانه موفق به انجام این کار شده ام. اکنون مدتهاست که معمولا هر چهار روز یک بار،  وبلاگ را به روز می کنم. انجام این کار در بعضی مواقع از جمله در هنگام مسافرت و بخصوص در روزهای آغاز ترم تحصیلی دشوار است. راستش گاهی که فکر می کنم می بینم نوشتن با معلمی کردن چندان سازگار نیست. اصلا ما معلم ها از بس حرف می زنیم، دیگر حرف نگفته ای برایمان باقی نمی ماند. از این هم مهم تر، انرژی و توان لازم برای نوشتن است که کلاس ها و سر و کله زدن با دانشجویان آن را نیز از ما می گیرد. با وجود این خوشحالم که تا به امروز در کار انتشار این وبلاگ وقفه ای پیش نیامده است.  

در این مدت، تعداد مراجعه کنندگان به وبلاگ، با شیبی ملایم رو به افزایش بوده است. این نکته برای من جای خوشحالی دارد. به همه مراجعه کنندگان محترم خیر مقدم عرض می کنم و از همه می خواهم که آن را به دیگران نیز معرفی کنند.

در باره کامنت ها هم باید عرض کنم که اگرچه بسیاری از آنها به قاعده و مرتبط با مطالب هستند، هنوز هم شماری از آنها را مطالب بی ارتباط با متن پست ها تشکیل می دهند. در مواردی بسیار بسیار اندک نیز مطالب آنها به گونه ای بوده است که هر چه بالا و پایین کرده ام نتوانسته ام به خود اجازه تأیید و انتشار آنها را بدهم. ولی شمار نسبتا قابل توجه کامنت ها، فرصت گفتگویی خوب را در فضای مجازی فراهم می آورد و این خود غنیمتی است.

شاید مهم ترین اتفاقی که در فاصله پست صدمین تا دویستمین رخ داد، تغییر نام این وبلاگ از " تاریخچه "  به " ماهروز " بود. البته این خود تاریخچه ای دارد که بخشی از آن را می توانید در این پست بخوانید. ضمنا همین جا از دوستانی که از سر لطف به وبلاگ من (به نام تاریخچه ) لینک داده اند تقاضا می کنم آن را اصلاح و در بخش لینک خود از عنوان " ماهروز " استفاده کنند.  جز این باید اشاره کنم به اینکه در این فاصله یک بار هم وبلاگ تا مرز تعطیل شدن پیش رفت. بنا به دلایلی شخصی به سرم زده بود که وبلاگ نویسی را کنار بگذارم. همه چیز داشت به این سو پیش می رفت، داشتم پست خداحافظی را می نوشتم که از زبانم پرید و آن را با دوست عزیزی در میان گذاشتم. اول توصیه و موعظه کرد، و چون دید کارگر نمی افتد، تهدید کرد. ترسیدم و گفتم: « باشد؛ ادامه می دهم ». راستش بعدها که فکر کردم دیدم تهدیدش چندان هم جدی و عملی نبود، ولی به هر حال کار از کار گذشته بود و فکر و خیال تعطیل کردن وبلاگ از سرم پریده بود.

اما ختم کلام اینکه از همه دوستان گرامی تقاضا می کنم به بهانه دویستمین پست این وبلاگ، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را برایم بفرستند. فکر نمی کنم بتوانم به تمامی آنها عمل کنم. اما تصور می کنم گفتگو در این باره خالی از فایده نباشد و بتوان از دیدگاه های دوستان برای بهتر کردن ظاهر و باطن ماهروز استفاده کرد.

 

ارادتمند تمامی شما

عبدالرحیم قنوات

  
نویسنده : ; ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۸ آبان ۱۳۸٩
تگ ها :