ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

لطفا نظر بدهید

اخیرا یکی از مراجعه کنندگان محترم در پیامی که فرستاده بودند، ضمن بیان نکات مثبتی که در مطالب ماهروز وجود دارد، در نهایت احترام و ادب انتقادی نیز مطرح کرده و آورده بودند: 


« دوست دارم اگر ناراحت نمی شوید انتقادی به شما بکنم. علت اینکه پاسخ همه بازدیدکنندگانتان را می دهید را درک نمی کنم. گاهی حتی با آنها به بحث می نشینید! همه آدمها موافق و هم نظرمان نیستند؛ قطعا یک سری از افراد مخالف حرف می زنند و یک عده دیگر موافق. نه همراهی با موافقان درست است و نه مخالفت با مخالفان. گرچه می دانم با همه آنها در کمال احترام برخورد می کنید اما از استاد و دکتری مثل شما دور از انتظار است تا با آنها در وبلاگ اینگونه به مشاجره بنشینید. البته این نظر من است و شاید شما چنین تفکری نداشته باشید. امیدوارم از انتقادم ناراحت نشده باشید ».

واقعیت این است که مدتی پیش یکی از آشنایانی نیز که خود اهل وبلاگ و وبلاگ نویسی است، همین انتقاد را به صورت شفاهی با من در میان نهاد.

من البته در این نوشته قصد پاسخ گفتن به این انتقاد را ندارم. خود نیز از شیوه کامنت گذاری شماری از مراجعه کنندگان محترم رضایت ندارم و قبلا در این باره مطالبی نوشته ام. فقط باید اشاره کنم که شخصا فکر می کنم یکی از فواید حضور در این دنیای مجازی فراهم آمدن امکان گفتگو با موافقان و مخالفان است. دقیقا نمی دانم که چرا یک استاد و یک دکتر نباید با موافقانش همراهی و با مخالفانش بحث کند؟ چه اشکالی دارد که ما در این دنیای مجازی با هم گفتگو کنیم تا هم ابهام ها روشن و رفع شود و هم همگان شیوه درست گفتن و درست شنیدن را بیاموزیم و به کار بندیم؟ این البته نظر شخصی من است، اما نظرات این دوستان عزیز نیز برایم تأمل برانگیز است. بر این اساس از کلیه مراجعه کنندگان محترم درخواست می کنم که در یک گفتگوی جمعی شرکت کنند و نظرات خود را در این باره برایم ارسال کنند. امیدوارم با توجه به آنچه دوستان مطرح خواهند کرد، بتوانم مناسب ترین شیوه را انتخاب کنم. منتظر دریافت نظرات شما هستم.

  
نویسنده : ; ساعت ٢:٠۸ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٧ تیر ۱۳٩٠
تگ ها :