ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

فصلٌ ...

 

فصل در ذکر مضاف و منسوب به هر شهری

در هر ناحیتی و ولایتی چیزی بود بدان ناحیت و ولایت منسوب. گویند: حکمای یونان، و زرگران شهر حران، و جولاهگان یمن، و دبیران سواد بغداد، کاغذیان سمرقند، صباغان سجستان، عیاران طوس، گربزان مرو، ملیح صورتان بخارا، زیرکان و نقاشان چین، تیراندازان ترک، و دهات بلخ، اصحاب ناموس غزنین، جادوان و مشعبدان هند، و ضعفای کرمان، و اکراد فارس، و ترکمانان حدود قونیه و  انگوریه، و طرف روم، و صوفیان دینور، و دزدان و متواریان نواحی ری، و طعام خورندگان و پارسایان خوارزم، و ادبای بیهق. و غرض از این نسبت ها آن بود که در هیچ موضع دیگر مثل این چیزها که یاد کرده آمد، نبود مگر در این نواحی و ولایات.

ابوالحسن علی بن زید بیهقی (ابن فندق)، تاریخ بیهق (سده 6ق)، تصحیح احمد بهمنیار، ص 28

 

  
نویسنده : ; ساعت ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢ امرداد ۱۳٩٠
تگ ها :