ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

سیصدمین

این پست سیصدمین پست ماهروز است. وعده کرده بودم که در رأس هر صد پست، این نکته را یادآور شوم، در باره وبلاگ حرف بزنم و از مراجعه کنندگان محترم هم درخواست کنم که چنین کنند.

شاید قبلا هم گفته باشم که من اولین بار کار وبلاگ نویسی را در سال 1382 شروع کردم؛ به تشویق و راهنمایی دوستی وبلاگی راه انداختم به نام " اشارات ". اما کار آن وبلاگ به دلیل اشتغالات اداری فراوانی که در آن ایام داشتم، تنها با گذاشتن دو پست خاتمه یافت. دو پستی که یکی از آنها " بسم الله الرحمن الرحیم " بود و دیگری عرض تسلیت به مناسب زلزله بم. این گذشت تا سال 1386 که این بار وبلاگ " ماهروز " را به راه انداختم. خوشبختانه فرصت کافی داشتم و شرایط برای استمرار کار آن فراهم بود. نوشتن در آن وبلاگ یک سال طول کشید و کمی بیش از صد پست در آن گذاشتم. شمار مراجعه کنندگان هم اندک اندک رو به افزایش بود، اما اتفاقی ناخواسته موجب شد که آن را تعطیل کنم. دو سه ماه بعد، در آذر ماه 1387 وبلاگی با همان شکل و شمایل ماهروز با عنوان " تاریخچه " به راه انداختم. نام تاریخچه تا سال 1389 بر این وبلاگ بود تا اینکه به پیشنهاد استادم دکتر عالم زاده نام آن را تغییر دادم و دوباره همان عنوان ماهروز را بر آن نهادم. به هر حال این ماهروز خوشبختانه بر خلاف آن یکی اکنون وارد چهارمین سال حیات خود شده است. حهت اطلاع مراجعه کنندگان محترم عرض می کنم که بر اساس محاسبه ای ساده این وبلاگ تقریبا هر چهار روز یک بار به روز شده است.

خوشحالم که در این مدت، اندک اندک بر مراجعه کنندگان به ماهروز افزوده شده است. نیز خوشحالم که با همه گرفتاری ها و فراز و نشیب ها توانسته ام کار وبلاگ نویسی را استمرار دهم. این را به این دلیل می گویم که به نظر من استمرار یک کار همیشه از شروع آن مهم تر است. از بابت همه کاستی های وبلاگ از همه مراجعه کنندگان محترم عذرخواهی می کنم. خوشحال می شوم که نظرات تان را در این باره برایم بفرستید. با آرزوی موفقیت همه دوستان وبلاگی.

 

ارادتمند

عبدالرحیم قنوات

1391/2/31

 

  
نویسنده : ; ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩۱
تگ ها :