ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

سختگیری

گروه ما، یعنی گروه تاریخ و تمدن اسلامی دانشگاه فردوسی، گروهی است سختگیر! هم در حضور و غیاب دانشجویان در کلاس، هم در دادن تکالیف درسی به آنان و هم در گرفتن امتحانات سخت و نفسگیر. این را هم دانشجویان می دانند، هم مسؤولان آموزشی دانشکده و دانشگاه و هم خود ما اعضای آن. چندی پیش یکی از مدیران آموزشی دانشگاه به من می گفت: در میان گروه های علوم انسانی دانشگاه، تنها گروهی که دارای تأخیر در فراغت از تحصیل است، گروه شماست. علاوه بر این باید اضافه کنم؛ تعداد دانشجویانی که به دلیل سختگیری ما، به توالی یا تناوب مشروط  می شوند و متاسفانه اخراج، کم نیستند.

در این زمینه بارها میان اعضای هیأت علمی گروه، ما و دانشجویان، و ما مسؤولان آموزشی، گفتگوهایی هم صورت گرفته است. شخصا می دانم و دیده ام که کار شماری از دانشجویان در کلاس ها و امتحانات به اشک و اندوه ختم می شود. با وجود این ما قصد نداریم ازین مشی و شیوه دست برداریم. نه به این دلیل که مایل به اذیت کردن دانشجویانیم و یا اینکه کینه و بغضی نسبت به آنان داشته باشیم. آنچه این گونه تدریس و تکلیف و امتحان را در گروه ما شکل و استمرار بخشیده، حرف های بچه گانه ای نیست که گاه بر زبان بعضی کسانی که دچار مشکلاتی می شوند، جاری می شود، بلکه توجه به نتیجه این روش و موفقیت آن است.

دانشجویان گروه ما از چند سال پیش تاکنون به طور متوالی در آزمونهای کارشناسی ارشد و دکتری رتبه های خوبی می آورند و در دوره های تحصیلات تکمیلی هرکجا درس بخوانند، به عنوان دانشجویانی خوب و گاه برجسته شناخته می شوند. این را بسیاری از همکاران ما در دانشگاه های دیگر به خود ما گفته اند. به عنوان نمونه در کنکور امسال کارشناسی ارشد، 11 دانشجوی گروه ما رتبه هایی بین 4 تا 40 کسب کرده اند و این به این معنی است که تمامی آنها می توانند در دوره های روزانه یکی از دانشگاه های دولتی پذیرفته شوند. یکی از دانشجویان گروه نیز در کنکور دکتری رتبه دوم را کسب کرده و به احتمال زیاد در مراحل بعد این آزمون نیز موفق خواهد شد.

این اتفاق برای اولین بار نیفتاده بلکه در سالهای گذشته نیز اوضاع از همین قرار بوده است. چند روز پیش به دانشجویان گفتم: بر این اساس، مشی و شیوه سختگیرانه گروه که نتایج نشان می دهد نفع آن نصیب دانشجویان می شود، همچنان ادامه خواهد یافت. در این میان دوستان دانشجو می توانند دو گونه عمل کنند: یا به این شیوه تن ندهند، دائم غرولند کنند، درس نخوانند، کوششی نکنند و نهایتا گرفتاری های تحصیلی پیدا کنند، و یا این که خود را با این شیوه هماهنگ کنند، درس بخوانند، تکالیف کلاسی را به جدّ انجام دهند، مطالعه و تحقیق کنند و نهایتا راه آینده تحصیلی خود را هموار نمایند.

  
نویسنده : ; ساعت ۱:۱۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩٢
تگ ها :