ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

یاشاسین تبریز

روزهای پایانی مرداد و اوایل شهریور را – یک هفته- میهمان دانشگاه تبریز بودم؛ برای شرکت در جلساتی علمی و فرهنگی که با حضور گروهی از اساتید آن دانشگاه برگزار شد.


من پیشتر تنها یک بار در سال 1368 چند ساعتی را در تبریز گذرانده بودم، اما این بار یک هفته اقامت در تبریز بسیار خوب بود و خوش گذشت.تبریز یکی از مهم ترین شهرهای ایران است و در سده های اخیر همواره نقشی مهم در تاریخ کشور ما داشته است. آنچه برای من جالب بود و بر جایگاه این شهر در چشم من افزود، نکاتی بود که به آنها اشاره می کنم:

تبریز شهری بزرگ، تمییز و زیباست. وقتی در آن قدم می زنی یا رانندگی می کنی این نظافت و زیبایی به چشم می آید و احساس خوبی به آدمی دست می دهد. البته ساخت بناهای بلند و برج های آسمانخراش، متاسفانه بسیاری از چشم اندازهای طبیعی و زیبای شهر را از بین برده است.

تبریزی ها انسانهایی باشخصیت و بسیار مؤدب اند. ابتدا در دانشگاه فکر کردم چون میهمانم، ادب و احترام می بینم، اما خیلی زود فهمیدم که این موضوع در شهر و در میان مردم کوچه و بازار عمومیت دارد. اگرچه نصب تابلوهای شهری در تبریز، گاه مشکلاتی دارد و ممکن است مسافر غریب را به اشتباه بیندازد، ولی این نقیصه را ادب و متانت تبریزیان جبران کرده است. کافی است، از کسی آدرسی بپرسی؛ با دقت و حوصله و رعایت ادب و احترام شما را راهنمایی می کنند. در بازار تبریز، در آن یک هفته من حتی اندک تندی و بی احترامی ندیدم. بعضی از بازاریان وقتی از آنها خرید می کنی، هنگام خارج شدن از مغازه شان، از این که از آنان خرید کرده اید، تشکر می کنند.

تبریز شهری تاریخی است و در تاریخ ما نقشی مهم و کلیدی داشته است. تبریزی ها به این ویژگی شهر خود توجه دارند و بناهای تاریخی زیادی از گذشتگان خود را حفظ، مرمت و تبدیل به موزه کرده اند. از آن جمله می توان به منزل ثقة الاسلام، منزل امیر نظام گروسی، خانه مشروطه، خانه استاد شهریار و دهها مکان و منزل دیگر اشاره کرد. وقتی آمار این خانه ها را با آنچه اکنون در شهری مثل مشهد باقی است، مقایسه می کردم، متوجه شدم که تفاوت بسیار بسیار بسیار است. یکی از قدیمی ترین بناهای موجود در شهر تبریز، بخش باقی مانده ارگ علیشاه (متعلق به سده 8ق) است که بزرگی و عظمت آن خیره کننده است. نیز باید به مسجد کبود اشاره کرد که متعلق به سده 9ق و عصر حکومت قره قویونلوهاست و به سبب زیبایی تزئینات آن اهمیت دارد. این مسجد زیبا، بازسازی شده و برخلاف آن سالها که به تبریز رفته بودم، اکنون درش بر روی بازدیدکنندگان گشوده است.

دانشگاه تبریز از نظر قدمت دومین دانشگاه کشور است و اکنون با داشتن 17 دانشکده و هزاران دانشجو و صدها استاد، جایگاهی مهم در آموزش عالی ما دارد. دانشگاه تبریز که قبلا در حاشیه شهر قرار داشته، اکنون جزئی از بافت شهر تبریز است و با داشتن زمینی وسیع و فضای سبز بسیار، نقشی مهم در وضعیت علمی، فرهنگی و اجتماعی شهر و نیز سلامت هوای مناطق اطراف خود دارد.

یک هفته حضور در دانشگاه تبریز و شرکت در جلسات گفتگو با اساتید رشته های مختلف این دانشگاه از کشاورزی گرفته تا ریاضی و مهندسی و علوم سیاسی و جغرافیا و... تجربه بسیار جالبی از تبادل نظر با همکاران آن دانشگاه بود. یکی دو روز اول شاید اندکی فاصله وجود داشت، ولی بزودی تبدیل به دوستانی صمیمی شدیم و همسخنی ها به همدلی رسید. یکی از همکاران تهرانی که ایشان نیز آن روزها میهمان دانشگاه تبریز بود، تعریف می کرد که یکی از همکارانش، هرگاه دوستانش را می بیند، با شور و حرارت دست می دهد و می گوید: «برای تحکیم مودت». از آن پس هر وقت همدیگر را می دیدیم و دست می دادیم، من می گفتم: «برای تحکیم مودت». اکنون که فکر می کنم، می بینم سفر به تبریز و دیدن این شهر و نیز اقامت در دانشگاه آن و نشست و برخاست با همکاران تبریزی، بیشترین فایده اش، دوستی و تحکیم مودت با تبریز زیبا و تبریزیان مؤدب و دوست داشتنی بود. یاشاسین تبریز.

  
نویسنده : ; ساعت ٧:٥۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۳٠ شهریور ۱۳٩٢
تگ ها :