ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

گیله وا

بخش مهمی از وظیفه تاریخنگاری معاصر را روزنامه ها و مجلات انجام می دهند. در این میان نشریات محلی دارای جایگاهی بسیار ارزشمندند. این قبیل نشریات را بدرستی می توان فعالان عرصه  تاریخنگاری محلی قلمداد کرد. روزنامه ها و مجلات محلی، یکی از منابع مهم تاریخنگارانی به شمار می آیند که به نگارش تاریخ شهرها و نواحی می پردازند.


به عنوان نمونه همین روزنامه خراسان که چند دهه از انتشار آن می گذرد، منبعی است که هیچ مورخی که در آینده بخواهد تاریخی از خراسان بنویسد، از مراجعه به آن بی نیاز نیست و شاید نوشتن هیچ تاریخی از خراسان در دهه های اخیر، بدون مراجعه به مطالب آن، ممکن نباشد.

استان گیلان که یکی از دروازه های ورود فرآورده های جدید به کشور ما در دوره معاصر به شمار می آید، از قدیم در عرصه انتشار مطبوعات فعال و پرتلاش بوده است؛ هم روزنامه نگاران برجسته ای داشته و هم نشریاتی فراوان. یکی از این نشریات که سالهاست منتشر می شود، مجله ای است با عنوان «گیله وا». گیله وا مجله ای غیردولتی است، و صاحب امتیاز و مدیر مسؤول آن آقای محمدتقی پوراحمد جکتاجی است. این مجله اکنون بیست و دو سال است که به فعالیت مشغول است و تاکنون 126 شماره از آن منتشر شده است. گیله وا که «نشریه تخصصی گیلان شناسی» است، به صورت دوماهنامه منتشر می شود و حاوی مقالات، گزارش ها، گفتگوها، تصاویر، اشعار، اخبار و داستان هایی در باره  گذشته و حال گیلان است.

چند ماه پیش وقتی آخرین شماره گیله وا به دستم رسید، از این همه سعی و تلاش شگفت زده شدم. این که یک انسان آگاه و علاقمند همت کند و بدون وابستگی به اموال و حمایت های دولتی، در طول بیست و دو سال، بیش از 120 شماره مجله – آن هم مجله ای با موضوعی خاص – منتشر کند، نیازمند همتی بلند و اراده ای پولادین است؛ آخر در همین کشور ما بوده اند کسانی که با وجود آنکه از جاهای مختلف حمایت شده اند، مدت زمان انتشار روزنامه یا مجله شان، به یک سال هم نرسیده است. با دقت به این موضوع، فکر کردم از این همه سعی و تلاش به نحوی تشکر کنم. نشستم و نوشته کوتاهی را که در باره کتاب  تاریخ جیل و دیلم داشتم، بسط دادم و آن را به مقاله ای تبدیل کردم و به واسطه یکی از خویشاوندان که اهل مجله و کتاب است، برای آقای جکتاجی فرستادم. نامه ای هم نوشتم و از آن همه تلاش ایشان و همکارانشان تشکر کردم. اخیرا که شماره 126 گیله وا منتشر شده، آن مقاله هم در آن چاپ شده است. عنوان مقاله این است «تاریخ جیل و دیلم؛ قدیمی ترین تاریخ شناخته شده گیلان». شاید اگر در اینترنت جستجو کنید، بتوانید متن آن را پیدا کنید.

  
نویسنده : ; ساعت ٦:٠٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٩ مهر ۱۳٩٢
تگ ها :