ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

چهارصدمین

با خود و مراجعه کنندگان محترم قرار گذاشته ام که در پایان هر صد پست، رسیدن ماهروز به این مرحله را یادآور شوم و نکاتی را مرور کنم و با دوستان در میان گذارم. این پست چهارصدمین پست ماهروز است.

آنچه در کار ماهروز نزد من اهمیت داشته و دارد، استمرار آن است. ما مردمی هستیم که در امور مختلف فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و غیره دچار گسستیم. یعنی کاری را شروع می کنیم و پیش می بریم، اما مدتی بعد به هر دلیل متوقف می شود. از این بابت ضررهای فراوان کرده ایم و می کنیم. بر این اساس با خود و دوستان ماهروز قرار گذاشته ام که کار این وبلاگ استمرار داشته باشد. وبلاگ نویسی من اکنون وارد هفتیمن سال خود شده و امیدوارم بتوانم همچنان آن را ادامه دهم؛ تا هفت سالهای دیگر و هفت سالهای دیگر و...

ماهروز از نظر شمار مراجعه کنندگان، وبلاگ متوسطی است، نه هیچ وقت بی مشتری و مراجعه کننده مانده و نه شاهد مراجعه کنندگانی کثیر است. مخاطبانی خاص که عمدتا دانشجویان، دوستان قدیم و جدید و علاقمندان به مطالب آن هستند در طول هفته به آن مراجعه می کنند و گاهی هم پای مطالب پیام می گذارند. افزودن بر شمار مراجعه کنندگان، کار دشواری نیست و می توان با نوشتن مطالبی تیز و تند، چنگ انداختن به صورت این و آن و... بر آمار آنان افزود. اما این مطلب هیچ وقت مد نظر این جانب نبوده و نیست. بنا بر این است که در ماهروز، مطالبی تاریخی - به مفهوم عام آن- به صورت منطقی و با زبانی مناسب مطرح شود و همگی ما در تجارب هم سهیم شویم. این رویه ماهروز بوده و امیدوارم همچنان باشد.

ماهروز تا سال گذشته، هر چهارروز یک بار به روز می شد، در یک سال اخیر این رویه عوض شده و فعلا هفته ای یک بار این اتفاق می افتد. با مشغله های کاری تازه ای که برای من پیش آمده، فعلا همین رویه ادامه خواهد یافت.

عرض دیگری ندارم، مگر تشکر و سپاس از عموم مراجعه کنندگان محترم که وقت می گذارند،‌ به ماهروز می آیند، مطالب آن را می خوانند، نقد می کنند و نظر می دهند. برقرار باشید.

 

ارادتمند

عبدالرحیم قنوات


 

  
نویسنده : ; ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ اسفند ۱۳٩٢
تگ ها :