ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

موزه آبادان

در جریان مسافرت نوروز امسال، در آبادان به دیدن موزه آبادان رفتم. موزه آبادان که در سال 1338 شمسی بنا و در سال 1340 افتتاح شده و یکی از موزه های قدیمی ایران است، در محله بوارده شمالی قرار دارد. این موزه گنبدی دارد که طرح آن از گنبد مقبره دانیال نبی در شوش الهام گرفته است.


در موزه آبادان آثاری از جمله مجسمه ها، سکه ها، ظروف، کتیبه هایی با خط میخی، سفال ها و اشیائی دیگر از دوره های مختلف تاریخ ایران (عصر ایلامی، نوایلامی، هخامنشی، اشکانی، ساسانی و دوره های مختلف ایران اسلامی تا دوره قاجار) نگهداری می شود.

در جریان جنگ ایران و عراق، این آثار برای درامان ماندن از آسیب های احتمالی، به خارج از آبادان منتقل شد، اما با پایان جنگ موزه دوباره راه اندازی شد و همچنان به کار خود ادامه می دهد. آثار موجود در موزه آبادان که از مناطقی مانند شوش، چغازنبیل، فارس و ... فراهم آمده است، آثاری ارزشمند وبرای علاقمندان به تاریخ بسیارجذاب اند. اما در این میان نکته ای مغفول مانده است.

مسلما گردآوری این آثار تاریخی اقدامی بسیار بجا و شایسته بوده و باید قدردان تأسیس کنندگان و ادامه دهندگان فعالیت موزه آبادان بود. اما واقعیت این است که می توان از موزه آبادان انتظارات بیشتر و گسترده تری داشت.

آبادان خود شهری تاریخی است که سابقه ای دیرینه دارد. اوج پیشرفت و ترقی این شهر در حدود یکصد سال اخیر اتفاق افتاده و در پیوند با موضوع نفت و حضور متخصصان این صنعت، مهاجرت گسترده به این شهر، نظم و انضباط خاصی که در مدیریت شهری آن اعمال می شده، داشتن معماری خاص، وجود مراکز فرهنگی، دینی، اقتصادی مختلف، فعالیت گسترده ای که در جریان انقلاب اسلامی در آن رخ داد و آنچه در جریان جنگ با عراق در این شهر اتفاق افتاد، تاریخی پر کش و قوس شکل گرفته است. من یکی دوبار در همین وبلاگ نوشته ام که نگارش یک تاریخ محلی خوب از آبادان یک کار بسیار لازم و ضروری و در عین حال بسیار دشوار و پیچیده است. اما عجیب اینکه در موزه آبادان هیچ رد و نشانه ای از تاریخ خود آبادان به چشم نمی خورد. این در حالی است که ارائه اسناد، تصاویر و اشیاء مربوطه به تاریخ یکصد سال اخیر این شهر نه تنها برای آبادانی ها - که اتفاقا به شهر خود بسیار عشق می ورزند - بلکه برای تاریخ دوستان و حتی بینندگان عادی هم دیدنی و جذاب است. برای این کار می توان با حفظ  اشیاء و آثار نفیس و ارزشمند موزه آبادان، برای توسعه آن طرحی ریخت و اجرا کرد. می توان بر فضای موزه افزود و بخش ها و سالن های دیگری در کنار آن تاسیس کرد و آثار آبادان معاصر را – که بسیار هم فراوان است – در آن به نمایش گذاشت. به عنوان مثال تنها برای فوتبال آبادان می توان یک بخش مستقل در موزه ایجاد کرد. آثار و اشیاء مربوط به سالهای جنگ نیز خود یک بخش جداگانه می طلبد، آثار مربوط به صنعت نفت در آبادان نیز بسیار گسترده و متنوع و دیدنی خواهد بود و هلّم جرّا.

امیدوارم کسانی پیدا شوند و به این کار مهم توجه کنند. اگر هم امروز نشد، «شاید وقتی دیگر» .

  
نویسنده : ; ساعت ٧:۱٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩٤
تگ ها :