ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

تاریخ نگاری محلی ایران در دوره اسلامی

تاریخ نگاری محلی ایران در دوره اسلامی (تا سده هفتم هجری) عنوان آخرین کتاب من است که همین روزها توسط پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و انتشارات سمت منتشر شده است. این کتاب پایان نامه این جانب در دوره دکتری است که برای انتشار، آن را مورد حک و اصلاح قرار داده و مطالب بسیاری به آن افزوده ام.

یادم می آید هنوز در حال نوشتن پایان نامه بودم که گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه برای چاپ آن اعلام تمایل کرد. مقدمات اداری این کار بسیار زود فراهم شد، اما از زمان آغاز مرحله چاپ تا به امروز هفت سال به درازا کشید. حجم زیاد کتاب، داوری و ویراستاری علمی آن، تهیه فهرست های مفصل پایان کتاب که صبر ایوب می طلبید، طراحی جلد و... این تأخیر طولانی را رقم زد. بخصوص باید به ویراستاری ادبی کتاب اشاره کنم که به قول بیهقی حکایتی بود پر آب چشم. با وجود این خوشحالم که هم ناشر و هم من با صبر و حوصله ای که به خرج دادیم بالاخره موفق شدیم " تاریخ نگاری محلی ایران در دوره اسلامی" را که می گویند اولین کتابی است که در این باره نوشته شده، منتشر کنیم. بخصوص از اعضای انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه تشکر و عذرخواهی می کنم که گاه عصبانیت و تندی های این جانب را بزرگوارانه تحمل کردند و به رو نیاوردند.

در این اثر تقسیم بندی تازه ای از تاریخ های محلی به دست داده شده و با به شمار آوردن کتب فتوح شهرهای ایران در زمره تاریخ های محلی، گویا بدعتی تازه آورده شده است. نیز با شناسایی 142 عنوان تاریخ های محلی ایران تا سده هفتم هجری که از بیش از 120 عنوان آنها هیچ نسخه ای در دست نیست، جریان تاریخ نگاری محلی ایران در این دوره مورد شناسایی و تحلیل دقیق قرار گرفته است. یادم می آید که یک بار خواننده عزیزی که متن را خوانده بود، آن را به مرمت آثار باستانی تشبیه می کرد. نقد دیدگاه های مشهور و بی پایه در خصوص تاریخ نگاری محلی ایران از دیگر ویژگی های این کتاب است. تاریخ نگاری محلی ایران در دوره اسلامی در 434 صفحه تنظیم شده و امیدوارم گامی کوچک در عرصه شناخت دقیق تاریخ نگاری اسلامی و ایرانی به شمار آید.

  
نویسنده : ; ساعت ٩:٢٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ اردیبهشت ۱۳٩٤
تگ ها :