ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

یک تجربه

از قدیم یعنی از همان دوره دانشجویی معتقد بوده ام یکی از مفیدترین و تأثیر گذارترین برنامه های آموزشی در دانشگاه، برگزاری اردوهای دانشجویی است. شخصا در دوران دانشجویی در اردوهای زیادی شرکت کردم و در طول سال هایی که در دانشگاه تدریس می کنم، سعی کرده ام سالی یکی دو بار دانشجویان را به اردو ببرم.


ماه گذشته، دانشجویان درس تاریخ هنر اسلامی را برای دیدن بناهای دوره تیموری به شهرهای شرقی خراسان بردم ( برای گزارش این سفر اینجا و اینجا را کلیلک کنید ). بعد از پایان اردو فکر کردم به دلیل اهمیت و تأثیر چنین برناهه هایی مناسب است با استفاده از نظرات دانشجویان شرکت کننده، ضعف ها و نقاط قوت اردو را جمع بندی و ارزیابی کنیم. به دانشجویان پیشنهاد کردم یک جلسه از کلاس را به این کار اختصاص دهیم. پذیرفتند و قرار شد جلسه بعد را به این کار بپردازیم و در این فاصله آنان در این باره فکر کنند. جلسه بعد، وقت کلاس را به صورت کامل به این موضوع اختصاص دادیم. دانشجویان را به چهار گروه پنج نفره تقسیم کردم. ترکیب صندلی های کلاس را تغییر دادیم تا هر گروه بتوانند دور هم بنشینند. قرار شد هر گروه از میان خود، یک نفر را برای ثبت و جمع بندی مطالب و سخنگویی انتخاب کنند. به گروه ها حدود ٢٠دقیقه برای تبادل نظر و جمع بندی وقت دادم. بعد از این مرحله به سخنگوی هر گروه حدود ١٠ دقیقه وقت رسید که نقاط ضعف و قوت اردو و پیشنهادات گروه خود را مطرح کند. از یکی از دانشجویان خواستم موارد را روی تخته ثبت کند. یکی از دانشجویان هم مأمور شد آنچه را روی تابلو نوشته می شود، بر روی کاغذ یادداشت کند و در انتها در اختیار من قرار دهد. نمایندگان گروه ها بترتیب نظرات گروه خود را مطرح کردند و همه موارد به تفکیک روی تخته ثبت شدند. نیم ساعت پایان کلاس را هم به توضیح بعضی موارد  و جمع بندی کلی پرداختیم. دانشجویان نقاط ضعف و قوت و پیشنهادات زیادی را مطرح کردند که با حذف موارد تکراری عبارت بود از: اشاره به ۵ نقطه ضعف، ١۶ نقطه قوت و ارائه ٨ پیشنهاد. نتیجه کار هم برای من جالب بود و هم برای دانشجویان. قرار شد در اردوهای آینده، ضعف ها را تا حدی که ممکن است جبران کنیم، نقاط قوت را از دست نگذاریم و سعی کنیم برای انجام پیشنهادات زمینه هایی فراهم کنیم. اینچنین و با توجه به مطالبی که در گزار ش سفر به آنها اشاره کرده ام، به نظرم رسید می توان هر اردوی دانشجویی را از قالب رویدادی خاص و بدون دنباله خارج و آن را به یک جریان تبدیل کرد. جریانی که علاوه بر تأثیرات بلند مدت خود، از اعلام برگزاری تا زمان جمع بندی نقاط ضعف و قوتش، به مدت چند هفته ذهن دانشجویان را به صورت فعال به آن مشغول داشت و از آن بهره ای بیشتر برد.

  

دانشجویان شرکت کننده در اردو. عکس از خانم علیمحمدی

    

  
نویسنده : ; ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ روز جمعه ۸ خرداد ۱۳۸۸