ماهروز

برای شناخت خصیصه و سرشت یک جامعه، هیچ نموداری بهتر از نوع تاریخی که می نویسد یا نمی نویسد نیست (ای. ایچ. کار).

تاریخچه امروز ؛ چند ملاحظه در باره یک مناظره

در باره مناظره چهارشنبه شب میان آقایان موسوی و احمدی نژاد چند مورد قابل را قابل ذکر می دانم و به آنها اشاره می کنم:


١. آقای احمدی نژاد با یک طرح از پیش تعیین شده، قصد داشت با به میان کشیدن نام آقای هاشمی رفسنجانی، برگ برنده ای را که در دوره پیش از آن استفاده کرد، دوباره به دست آورد و با واداشتن آقای مهندس موسوی به دفاع از ایشان، در عمل ادعای خود مبنی بر طراحی یک سناریوی انتخاباتی توسط آقای هاشمی را اثبات کند و به دنبال آن با ردیف کردن نسبت هایی اثبات نشده، مجددا اذهان را علیه ایشان و به تبع آن علیه آقای موسوی برآشوبد.

٢. آقای موسوی با هوشیاری کامل و حتی به بهای پاسخ ندادن به برخی مسائل مطرح شده توسط آقای احمدی نژاد ( که در نگاهی سطحی ممکن است یک نقیصه تلقی شود )، به دام این طرح نیفتاد و برنامه از پیش طراحی شده خود را پیش برد. به نظر می رسد، افزودن بر حجم ادعاها و نسبت های اثبات نشده و اسم بردن از شماری افراد دیگر از طرف آقای احمدی نژاد در ادامه مناظره، نشانه تلاش بیشتر - و البته ناکام ایشان - برای کشاندن آقای موسوی به ورطه این طرح بود که مؤثر نیفتاد.

٣. مناظره دیشب به صورتی کامل سیمای واقعی این دو کاندیدا را آشکار کرد. سیمای نجیب و اخلاقی آقای موسوی و سیمای تند و پرخاشگر آقای احمدی نژاد را. تلخندهای تصنعی ایشان و نیز چند بار کوشش نافرجام برای قطع کردن سخنان مهندس موسوی، نشانه های آشکاری از ویژگی های شخصیتی آقای احمدی نژاد را به نمایش گذاشت. آقای موسوی در پایان مناظره به هدف خود رسید و توانست با متانت و حوصله و حتی تحمل نسبت های ناروای آقای احمدی نژاد، تقابل آشکار و معنی دار موجود میان دو گونه رفتاری را که در ابتدای مناظره تبین کرده بود، عیان سازد. به همین دلیل من معتدم در این مناظره، بیش از حرف ها باید رفتارها را ملاک داوری قرار داد.

۴. یکی از عجیبت ترین اتفاقات مناظره دیشب، ردیف کردن اتهامات ریز و درشتی از طرف آقای احمدی نژاد به طیف گسترده ای از مخالفین خود بود. نسبت دادن مطالب و موضوعاتی اثبات نشده به آقای هاشمی رفسنجانی و اصلاح طلبان تازگی نداشت، اما نام بردن از آقای ناطق نوری، اتفاقی عجیب و شگفت انگیز بود. به این دلیل که آقای ناطق اولا جزء عناصر اصول گراست و ثانیا رئیس دفتر بازرسی نهاد رهبری در نظام جمهوری اسلامی است. براستی اگر چنین شخصیتی با چنان سوابقی و چنین مسؤولیتی حساس، از نظر آقای احمدی نژاد محکوم ( و نه حتی متهم ) به سوء استفاده مالی باشد و هیچ مرجعی نیز به این موضوع رسیدگی نکند، چه باید گفت؟

۵. به نظر من صرف نظر از مسائل و رقابت های سیاسی، به صراحت باید اعلام کرد: آقای احمدی نژاد، در مناظره دیشب نشان داد که به اصول رایج اخلاقی و قانونی پایبند نیست. اخلاق به کنار، اما بر اساس قانون هرکس تا وقتی در دادگاهی صالحه محکوم نشده از هر اتهامی مبراست، رسیدگی به جرایم هر فرد از اختیارات دستگاه قضایی و داوری است و اعلام نام مجرمین نیز وظیفه همین نهاد است، ولی  آقای احمدی نژاد دیشب هم در مقام مدعی قرار گرفته بود و هم در مقام قاضی و جالب اینکه تنها به طرح اتهامات بسنده کرد. در دادگاه دیشب، نه جرمی اثبات شد و نه تخلفی آشکار گردید. جهت توجه کسانی که ممکن است تحت تأثیر تعدد این اتهامات قرار گرفته باشند، باید اشاره کرد که وارد کردن هر تعداد اتهام، تا وقتی که این اتهامات اثبات نشده اند، به لحاظ حقوقی هیچ ارزشی ندارد. افراد محترم و آبرومندی که دیشب از طرف فردی که سوگند خورده تا حافظ جان و مال و آبروی آحاد ملت باشد، متهم شدند، بر اساس تمامی قواعد اخلاقی و حقوقی از هر اتهامی مبرا هستند مگر اینکه در دادگاهی صالحه جرم آنان اثبات شود. به نظر این جانب طرح این اتهامات به صورت غیرقانونی و عدم ارجاع اسناد مثبته آنها ( در صورت وجود ) به قوه قضائیه که تنها مرجع رسیدگی به تخلفات و صدور حکم و اعلام آن است، و در عوض مطرح کردن آنها در یک رسانه عمومی با هدف بهره برداری سیاسی، روحیه قانون گریز آقای احمدی نژاد را که آقای مهندس موسوی بارها بر آن تأکید کرد، بخوبی آشکار ساخت.

۶. ختم کلام اینکه مناظره دیشب را می توان به روز داوری الهی تشبیه کرد. خداوند در قرآن کریم از روز قیامت با تعبیری شگفت یاد کرده است: یوم تُبلی السرائر ( روزی که پنهان ها آشکار می گردند ). در مناظره دیشب سرّ ضمیر طرفین مناظره آشکار شد و حقیقت شخصیت آنان از پرده برون افتاد.  

  
نویسنده : ; ساعت ۱:٢۸ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٥ خرداد ۱۳۸۸