گیله وا

به عنوان نمونه همین روزنامه خراسان که چند دهه از انتشار آن می گذرد، منبعی است که هیچ مورخی که در آینده بخواهد تاریخی از خراسان بنویسد، از مراجعه به آن بی نیاز نیست و شاید نوشتن هیچ تاریخی از خراسان در دهه های اخیر، بدون مراجعه به مطالب آن، ممکن نباشد.

استان گیلان که یکی از دروازه های ورود فرآورده های جدید به کشور ما در دوره معاصر به شمار می آید، از قدیم در عرصه انتشار مطبوعات فعال و پرتلاش بوده است؛ هم روزنامه نگاران برجسته ای داشته و هم نشریاتی فراوان. یکی از این نشریات که سالهاست منتشر می شود، مجله ای است با عنوان «گیله وا». گیله وا مجله ای غیردولتی است، و صاحب امتیاز و مدیر مسؤول آن آقای محمدتقی پوراحمد جکتاجی است. این مجله اکنون بیست و دو سال است که به فعالیت مشغول است و تاکنون 126 شماره از آن منتشر شده است. گیله وا که «نشریه تخصصی گیلان شناسی» است، به صورت دوماهنامه منتشر می شود و حاوی مقالات، گزارش ها، گفتگوها، تصاویر، اشعار، اخبار و داستان هایی در باره  گذشته و حال گیلان است.

چند ماه پیش وقتی آخرین شماره گیله وا به دستم رسید، از این همه سعی و تلاش شگفت زده شدم. این که یک انسان آگاه و علاقمند همت کند و بدون وابستگی به اموال و حمایت های دولتی، در طول بیست و دو سال، بیش از 120 شماره مجله – آن هم مجله ای با موضوعی خاص – منتشر کند، نیازمند همتی بلند و اراده ای پولادین است؛ آخر در همین کشور ما بوده اند کسانی که با وجود آنکه از جاهای مختلف حمایت شده اند، مدت زمان انتشار روزنامه یا مجله شان، به یک سال هم نرسیده است. با دقت به این موضوع، فکر کردم از این همه سعی و تلاش به نحوی تشکر کنم. نشستم و نوشته کوتاهی را که در باره کتاب  تاریخ جیل و دیلم داشتم، بسط دادم و آن را به مقاله ای تبدیل کردم و به واسطه یکی از خویشاوندان که اهل مجله و کتاب است، برای آقای جکتاجی فرستادم. نامه ای هم نوشتم و از آن همه تلاش ایشان و همکارانشان تشکر کردم. اخیرا که شماره 126 گیله وا منتشر شده، آن مقاله هم در آن چاپ شده است. عنوان مقاله این است «تاریخ جیل و دیلم؛ قدیمی ترین تاریخ شناخته شده گیلان». شاید اگر در اینترنت جستجو کنید، بتوانید متن آن را پیدا کنید.

/ 6 نظر / 27 بازدید
حاجری

امروزه معمولا همه ی مراکز استانها، حداقل یک نشریه را دارند و این موضوع در شهرستانها هم در حال گسترش است. در همین بهبهان خودمان دو سه نشریه چاپ می شوند و اطلاع دارم دو نشریه ی جدید هم در راهند و به دنبال مجوز. اما غالب آنها از دو مشکل رنج می برند، یکی همین نظم در کار است که فرمودید. ( نظم و انتشار مداوم در کار نشریاتی از اصولی است که باعث موفقیت می شوند.) و دیگری هم حرفه ای کار کردن است. و اما یک سوال : به نظر شما وب سایت های اینترنتی هم می توانند همین نقش را در تاریخنگاری ( که برای این مجلات محلی ) فرمودید داشته باشند؟

طحان زاده

سلام استاد مقاله مفیدی بود. اسم از گیلان بردید یاد يكي از ابنيه تاريخي آن یعنی « دژ صلصال» افتادم. این قلعه پس از شهر تالش به سمت آستارا، در شهر كوچك ليسار واقع شده است، كشف سفالها و سكه هاي مسي مربوط به دوره اتابكان آذربايجان (قرن ششم هجري) ، نشانگر تمدن ديرينه اين قلعه است. این دژ از قلاع مهم زمان اسماعیلیان نیز بوده ولی بند 10، ماده سه قانون اساسی طبق معمول مهجور مانده و این قلعه در حال نابودی است.

شاگرد87

سلام استاد من که هر کار کردم نتونستم این مقاله رو تو اینترنت پیدا کنم!!!![ناراحت][ناراحت]

دیوانسالاری

مقاله خوبی بود لیکن هنوز جای کار داره

دانشجو

سلام استاد عیدتون مبارک.