شاهان ما و شاهان آنها !

تاکنون بارها از طرف برخی از دست اندرکاران تألیف کتاب های درسی آموزش و پرورش اظهار شده که باید نام و نشان شاهان را از کتاب های درسی تاریخ پاک کرد. چنین سخنانی که ناشی از نشناختن علم تاریخ و نیز نشناختن شاهان و نقش خوب و بد آنان در تاریخ است، البته هیچ گاه امکان عملی شدن نیافته و نخواهد یافت، زیرا این تصور که بتوان تاریخ را از نام ها و وقایعی که گروهی به هر دلیل آنها را نپسندند، بکلی پیراست، نادرست و غیرعملی است و هیچ مبنای علمی ندارد. اکنون البته سخن ما در باره درستی و نادرستی این نظر نیست؛ این جانب یک بار دیگر در پاسخ درخواست دوست گرامی، هادی صباغ، در باره این موضوع، مطلبی نوشته ام (برای دسترسی به آن، می توانید اینجا را کلیک کنید) اما اکنون قصد دارم به نکته ای دیگر اشاره کنم:

در حالی که هر چندگاه یک بار مسؤولین تعلیم و تربیت چنین سخنانی بر زبان می آورند ، در بخشی دیگر از فرهنگ و هنر، کار به گونه ای دیگر پیش می رود؛ از چندسال پیش کانال های مختلف تلویزیون به پخش سریال هایی طولانی از تاریخ شاهان کشور کره پرداخته اند؛ فیلم هایی که داستان آنها در قصر شاهان می گذرد و شخصیت های اصلی آنها، مردان خوب و بد دربار سلاطین و امپراتوران این کشور است. اخیرا کار از شخصیت ها و پادشاهان واقعی نیز فراتر رفته و افسانه های شاهان و درباریان سوژه کار قرار گرفته و کانال های مختلف تلویزیون به پخش و بازپخش این فیلم ها مشغول اند (مثل افسانه جومونگ و بتازگی افسانه دونگ ئی). اینچنین معلوم نیست که این دوگانگی ها را چگونه باید حل کرد؟ آیا تلویزیون و آموزش و پرورش دو روش متفاوت دارند، یا اینکه طرح  نام و تاریخ شاهان کشورهای دیگر - خلاف شاهان تاریخ ما -  مشکلی ندارد؟

/ 7 نظر / 8 بازدید

سلام استاد مگر بد است که کودکان ما با تاریخ ملل جهان و افسانه هایشان آشنا شوند؟ مثلا چه اشکالی دارد آنان با امپراطوران خاور دور آشنا شوند و بعد در تاریخ طبری به دنبال مطلبی درباره تیموریان و یا صفویه بگردند؟ یا مثلا با قهرمانانی چون اسپایدرمن و بن تن را بیشتر از سیاوش و آرش مأنوس باشند؟ [نیشخند]

خدنگی

آشنایی با شاهان و قهرمانان واقعی یا افسانه ای دیگران هیچ بد نیست اما این تکرارها در میان عامه و نسل جوان شیفتگی هایی را به دنبال دارد که در عین بی ضرری بوی از خود بیگانگی می دهد. وقتی در فرهنگ خودمان نمونه هایی فراوان برای شیفتگی وجود دارد چرا کاریزماهای غیر واقعی دیگران؟ وقتی شاهان واقعی موحد ما صرف تعلق به دوره ای قبل از این طرد می شوند چرا باید پادشاهان افسانه ای مللی دیگر با هر کیش و تفکر و منشی اینقدر مورد استقبال قرار گیرند؟ بخشی از این مشکل از فرهنگ بیگانه پسندی ملت ماست و بخشی به بی هنری متصدیان فرهنگی و اهالی رسانه مربوط می شود.

امید

گذشته بخشی از هویت ماست واقعیتی که اتفاق افتاده و نمی شود به آن توجهی نداشت مثال معرفی است که آزموده را آزمودن خطا است پس بهتر است همه اسامی آورده شود تا دانش آموزان بهتر بتواند گذشته را بعنوان چراغی فراروی راه آینده قرار دهند

س

واقعيت اين است كه آقايان معتقدند بسياري از مسائلي كه در طول تاريخ شاهان گذشته است قابل افتخار نيست،اما غافل از آنند كه اگر قرار باشد به جنبه هاي منفي حكام توجه شود متأسفانه پس از اسلام هم شرايط حكام در بسياري موارد اگر بدتر از قبل نباشد بهتر هم نيست. البته ما عادت كرده ايم از تاريخ آنچه را به صلاحديد خودمان است بيان كنيم. اميد كه اين نگاه متعصبانه به تاريخ هم برداشته شود.

سلام استاد به نظر من ما ایرانی ها در افراط و تفریط همتا نداریم. سی و اندی سال قبل فریاد کوروش کبیرو حکومت دوهزار و پانصدساله شاهنشاهی مان گوش فلک را کر کرده بود و حالا می خواهیم کلا اسم همه شاهان رو حذف کنیم!

مریم

الان دقیقا یه بحث سلیقه ای پیش اومده که هر کسی مسئولیت داره بر اساس سلیقه ی خودش قوانین رو تغییر میده. یکی تو آموزش و پرورش کتابا رو عوض میکنه و یکی اگه بتونه حتی قانع نیست آدما رو هم عوض کنه...

من و تو

به نظر ما جای شاه امام داریم. فک کنم کم کم سیره نگاری ائمه جای تاریخ رو تو آموزش وپرورش بگیره!!!!!!!!!!