پایان نامه خوانی

به پایان ترم تحصیلی که نزدیک می شویم، مشغله تازه ای برای برخی از استادان فراهم می شود؛ پایان نامه خوانی.

با نزدیک شدن به مهلت دفاع از پایان نامه های تحصیلی، دانشجویان دوره های کارشناسی ارشد و دکتری سعی می کنند به کار خود سرعت بدهند و متن پایان نامه خود را آماده و به گونه ای برنامه ریزی کنند که در همین ترم جاری بتوانند از آن دفاع کنند و کار به ترم آینده و تأخیر و تنبیه نکشد. متن پایان نامه را با عجله آماده می کنند و تحویل استاد راهنما می دهند و اصرار دارند که در استاد در اسرع وقت بخواند. از اینجا به بعد کار استاد برای خواندن و کنترل متن شروع می شود.

من پایان نامه های دانشجویی را از نظر کیفیت به سه دسته تقسیم می کنم: ضعیف، متوسط و خوب. ضعیف ها و خوب ها کم اند، اما متوسط ها بیشترند. کار خواندن پایان نامه های ضعیف و خوب و کنترل و تصحیح آنها چندان دشوار نیست. ضعیف ها را نمی توان کاری کرد؛ از نویسندگان آنها نمی توان انتظاری بیشتر داشت. من در این موارد عمده اشکالات را معین می کنم. این کار البته ممکن است چندبار تکرار شود ولی درهر صورت نتیجه راضی کننده نیست. این ضعف در نهایت خود را در جلسه دفاع و داوری نشان می دهد. کارهای خوب هم نیاز به تصحیح چندانی ندارد؛ دانشجوی خوب هنگام نگارش مرتب به استاد مراجعه کرده و توصیه های او را به کار بسته است و اگر نیاز به اصلاحات تازه ای باشد، با یک اشاره مشکل حل می شود. اما پایان نامه های متوسط؛ هرچه بگویی خواندن و اصلاح و نظارت بر روند انجام آنها دشوار است. باید بگویی؛ بارها. بخوانی؛ بارها. اصلاح کنی؛ بارها. جوش بزنی؛ بارها. و دست آخر هم متن چیزی خواهد شد حداکثر «قابل قبول».

این روزها چهارپایان نامه را تحویل گرفته ام که بخوانم و بیشتر وقتم را خواندن و اصلاح آنها گرفته است. فکر می کنم فرصت دفاع از پایان نامه ها در دانشگاه ما در این ترم حداکثر تا نیمه بهمن است. این وقت کمی نیست به شرط این که اشکالات اندک باشد و نیاز به اصلاح ساختار متن یا بازنویسی ابواب و فصول آن نباشد. آخر پیش آمده که دانشجویان را وادار کرده ام ساختار پایان نامه را تغییر بدهند و آن را اساسا بازنویسی کنند.  

در باره پایان نامه ها مایلم به نکته ای دیگر اشاره کنم:

واقعیت این است که ریشه بسیاری از مشکلات پایان نامه های دانشجویی بخصوص در دوره کارشناسی ارشد این است که ما در آنها با یک نویسنده حرفه ای روبرو نیستیم. بیشتر دانشجویان برای اولین و معمولا آخرین بار به نوشتن و تنظیم متنی در این حد و اندازه می پردازند؛ تجربه نویسندگی ندارند و کارشان خوب از آب در نمی آید. از آن طرف آموزشی که در حین کار؛ از انتخاب موضوع تا جلسه دفاع، به آنان می دهی، چندان مؤثر نیست به این دلیل که تنها تعداد کمی از این دانشجویان در آینده کار نوشتن را ادامه می دهند و آنچه را در این مرحله آموخته اند، در آینده نیز به کار می بندند. این البته هیچ گاه مرا از انجام وظیفه ام در کنترل و تصحیح متن پایان نامه چنین دانشجویانی بازنداشته ولی دلخوشی من در نظارت بر نگارش و خواندن و اصلاح پایان نامه ها به همان دانشجویان اندکی است که این کار را پی می گیرند و در آینده باز هم می نویسند و حتی منتشر می کنند.

/ 6 نظر / 22 بازدید

سلام استاد خدا قوت...

غنچه

خدا قوت اول به دانشجویان عزیز که روزهای سختی را پشت سر میگذارند و سپس به اساتید گرامی.

اصغری

سلام خدا قوت بسی دلم تنگ شده برای اساتید و دانشگاه و کلاسهای تاریخ هنر با حاشیه هاش. هرچندنوشتن خیلی سخته ولی یکی از راه کار های قوی شدن بچه تواین زمینه اینه که تحقیقاتی که انجام میدن فقط برای نمره نباشه واساتید هم ضمن مطالعه ایرادات رو یاداشت کنن و به دانشجو برگردونن تا دانشجو مشکل کارش رو بدونه پایدار باشید استاد

جناب قنوات یک طرف ماجرا هم اساتید هستند ذر بسیاری از موارد آموزش جدی در حین نگاشتن پایان نامه از جانب اساتید صورت نمی پذیرد یکی از توصیه های فارغ التحصیلان به دانشجویان این است که موضوغی انتخاب کنید که از پس آن بربیایید و روی راهنمایی استاد راهنما!!! اصلا حساب باز نکنید

غنچه

سلام بر شما خوب به نظرتون راهنمایی کردن هم به نوعی آموزش دادن نیست. با توجه به راهنماییهای اساتیدگرامی، ما خیلی چیزهای مفید و ارزشمندی رو در زمینه نگارش و ویرایش آموختیم و البته تلاشهای خودمونو رو فراموش نکنیم. سربلند باشید.

مرتضی

سلام استاد وقتتون بخیر و خوبی. یاد خودم و پایان نامه ام افتادم. هنوز که هنوزه کسی نتوانسته رکورد منو تو سریع دفاع کردن بشکنه. 5 ترمه. [خنده][چشمک]