در کلاس فلسفه تاریخ

چند هفته پیش در کلاس فلسفه تحلیلی تاریخ در دوره کارشناسی ارشد، همراه دانشجویان، فیلم " دوازده مرد خشمگین " اثر سیدنی لومت، محصول 1957 آمریکا را تماشا کردیم. بعد از فیلم هم حدود یک ساعت در باره آن گفتگو کردیم. جلسه خوبی بود. در آن جلسه به دانشجویان گفتم: در میان شاخه های مختلف ادبی  و هنری باید به دو رشته بسیار توجه داشته باشید و آثار آنها را بخوانید و ببینید: نخست رمان و دوم سینما. به آنها گفتم: خواندن رمان های خوب، به شما قدرت روایتگری می دهد. البته هیچ گاه رمان تاریخی ننویسید ولی هرچه می توانید رمان بخوانید. این کار شما را قادر می کند که خوب و جذاب بنویسید. اما رشته دیگری که باید پیوسته آثار آن را ببینید، سینماست. هنر مرکب و تأثیرگذاری که علاوه بر این که نوعی روایتگری است، شما را با دنیای وسیعی از تخیل، علم، تکنیک، زیبایی، اطلاعات و... آشنا می کند.

البته تا آنجا که به دور و برم نگاه می کنم، دانشجویان این سالها نه رمان می خوانند و نه فیلم می بینند الّا قلیلا. در باره فیلم " دوازده مرد خشمگین " پیش از این در ماهروز مطلبی نوشته بودم. برای خواندن آن اینجا را کلیک کنید.

/ 4 نظر / 11 بازدید
محمدحسینی

سلام استاد. به خاطر دارم سر کلاس تاریخ اسلام فرمودید " هرکس 15 رمان خوانده باشد بیست خواهد گرفت " [لبخند]

شهربانو

استاد سلام پاینده باشید. استاد عزیز دیگه چه کسی امروز علاقه ای به آثار کلاسیک داره! سینما هم در حد درک مخاطبین حاضر آثار سطحی را فقط بر مبنای تکنیک و بدون محتوا می سازه. دیگه دوره فیلم خوب و کتاب خوب به سر اومده! با تشکر از ذائقه عالیتون در تماشای فیلم

نیوشا

دانشجویان این سالها با دانشجویان سالهای قبل فرق دارند.. خیلی فرق دارند

نیوشا

راستی یادم رفت بگویم جوانان این دوره خودشان رمان اند... رمان های مصور متحرکی که پر از پیچ و خم های سرگشتگی اند...!